Interessante casus ja, ik las het in de Volkskrant, maar je links maken het duidelijker. Op de afbeelding zie je meteen waarom ze voor
die tas gekozen heeft: het is een
ikoon van dure protserigheid.
Zou Vuitton er geen probleem mee gehad hebben als ze de tas gekocht had, ermee naar Darfur gegaan was en het jongetje daar gefotografeerd had mèt de tas?
Dat zou misschien qua eigendomsrecht in haar voordeel uitpakken, maar dan zou ze haar eigen point ontkracht hebben in plaats van versterkt hebben: dan had ze zèlf het geld aan de tas èn aan de reis voor een zinloze foto besteed... Dus ik begrijp haar keuze om het zó te doen, en dit ikoon op deze manier te combineren met de situatie in Darfur.
Dertig procent is inderdaad wel weinig, ik zou de
CBF-keurmerk-richtlijnen: max. 25% kosten gevolgd hebben.
En ik zou zelf als vormgever voor een
serie gekozen hebben, er zijn wel meer zaken te nomen waar bizar veel geld in om gaat: de president
kandidaatsverkiezingen in de VS bijv. Dat kun je ook makkelijk afbeelden, en dan biedt je de kopers meer keuze.
Bovendien kun je exposeren met de serie, en doe je ook nog iets voor je eigen carriere ;-))
Ik hoop dat Nadia een goede oplossing vindt voor alle partijen.