Een paar week geleden lag er een brief bij mij op de mat van een fotobureau. Met stijgende verbazing las ik de inhoud. Hierbij doe ik een kopie van de brief*, waarvan ik alle gevoelige gegevens heb verwijderd.
Voor mijn plezier en hopelijk voor dat van enige trouwe lezers, houd ik sinds een paar jaar een weblog bij. In mijn enthousiasme heb ik een enkele keer via
Google-Afbeeldingen plaatjes gebruikt voor mijn weblog. Vroeger had ik een weblog bij een bekende weblog community en eigenlijk iedereen gebruikte wel eens plaatjes, zoals ik dat deed.
De tijden zijn veranderd en ik zou iedereen willen toeroepen "kijk uit!". Want voor je het weet heb je een enorme claim aan je broek.
Nadat ik bekomen was van de schrik heb ik een e-mail (zie bijlage) geschreven aan het fotobureau. Daarin heb ik mijn excuses gemaakt en de claim afgewezen.
Vervolgens heb ik de stukken via de mail naar Fairblogging gestuurd voor support. Daar kreeg ik direct een ondersteunende reactie van!
Een paar dagen later kreeg ik echter weer een brief van het fotobureau (eigenaar van de bewuste foto). Zie brief 2.
Ik was ten einde raad. Daarom heb ik al mijn moed bijeen geraapt en heb gebeld naar het bureau. Daar legde ik uit dat ik slechts een huisvrouw was, die voor haar plezier een weblog bijhield. Ik maakte nogmaals mijn excuses en zegde toe nooit meer ongevraagd gebruik te zullen maken van hun beeldmateriaal.
(Het ging hier om een afbeelding van 100 x 100 px). Ik zou teruggebeld worden.
Na een paar uur kwam het telefoontje. Voor deze ene keer wilde men mij ter wille zijn. Maar bij een eventuele volgende keer zou men de claim doorzetten. Natuurlijk beloofde ik mij nooit meer schuldig te zullen maken aan een dergelijk vergrijp.
Ik ben zeer opgelucht.
Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Ik heb dan ook tijdelijk mijn weblog uit de lucht gehaald en ik ben ijverig gaan studeren op de kwestie 'auteursrecht'.
Met dank aan:
http://iusmentis.com/auteursrecht/nl/foto/portretrecht/